Katta ov

Yashil dala harakatdan qaynaydi: oq, to'riq va bo'z otlardagi chavandozlar jayronu kiyiklarni quvlaydi, tozilar o'ljasini allaqachon quvib yetmoqda, tepada esa yonbag'irga yopishib yotgan kamonchi pastga mo'ljal olyapti. Ajoyib qatlamli qoyalar tomonidan piyoda quvg'inchilar shovqin solmoqda — ular yovvoyi hayvonni panohgohlaridan to'g'ri o'q ostiga haydaydi. Pastda chapda qo'lida ovchi qush tutgan guruh hozirlik ko'rmoqda; o'ng chekkada bir kishi labiga uzun nay tutgan — uning ovozi umumiy ovga qo'shilgan, zero to'da ovlarida hayvon tovush bilan ham qo'zg'atilgan. Ammo sahnaning yuragi — markazda, va u shu barcha g'azabdan ko'ra tinchroq. To'riq otdagi chavandoz jayronni o'q bilan urmaydi va nayza bilan sanchmaydi: uning qo'lida tortilgan arqon, uning sirtmog'i hayvonning oyog'iga ilashgan. U tirik tutmoqda. Va shu yerda bu ovning ikkinchi tubi ochiladi. Chaqqon jayron so'fiylik talqinida hol timsoli — bir lahzaga nozil bo'ladigan va qo'lga bermaydigan o'sha o'tkinchi ziyoning obrazi. Uning ortidan butun ruh kuchi bilan quvishadi, ammo uni o'q bilan teshish uni halok etish bo'lardi: haqiqatni kuch bilan egallab bo'lmaydi. Uni faqat ehtiyotkorlik bilan ilg'ab olish, shikast yetkazmay tirik ushlab qolish mumkin — shuning uchun oyoqqa ilashgan arqon o'qdan ko'ra ishonchliroqdir. Butun sahna — izlovchi qochib borayotgan narsani o'ldirmasdan tutishga urinadigan o'sha o'ta jamlangan diqqat haqida. Shuning uchun ham quvg'indan chetda, qora xachir ustida turgan figura ma'noga to'la: hamma ko'rinadigan o'ljani quvayotganda, kimdir ko'rinmasini allaqachon quvib yetgan. Bu ish o'n bir oy vaqt oldi. Asar haqida To'da ovi sahnasi — fors-turkiy miniaturaning tub mavzularidan biri bo'lib, unda saroy jasorati va shohona sayrning hashamati doimo ikkinchi, majoziy o'qishga yo'l qo'ygan. Asar XVI–XVII asrlar Buxoro maktabi an'anasini, uning Hirot doirasidan meros qolgan xususiyatlari bilan davom ettiradi: ko'p figurali kompozitsiya vertikal bo'ylab yoyiladi, «qatlamli» qoyalar va oltinrang osmon shartli, zamondan tashqari makon quradi, quyuq oltin hoshiya esa hayvonlar va qushlar bilan to'ldirilgan. Jayron ortidan quvishni qochib borayotgan ziyoni tutishdek tasavvur qilish Movarounnahr tasavvuf she'riyati ruhiga yaqin bo'lib, unda ovchi va uning yengil oyoqli o'ljasi tutib bo'lmas haqiqat sari yo'lning majoziga aylanadi. Yozuvning nafisligi — figuralar, otlar, o'tlar deyarli qil qalinligida cho'tka bilan ishlangan — davrning saroy didiga javob beradi. Xususiyatlari Asos: Tabiiy qo'lda ishlangan Buxoro ipak qog'ozi (90% ipak, 10% paxta) Texnika: Tempera, akvarel, tabiiy o'simlik va mineral pigmentlar, tilla varaq (23 karat) Yagona nusxa