Donishmand va bog'bon suhbati

Donishmand va bog'bon suhbati Ikki kishi rombsimon naqshli sariq to'qilgan bo'yrada, yuzma-yuz o'tiribdi, va ular o'rtasida — bahs emas, balki noz-ne'mat: to'q rangli to'rtburchak supada tarvuz va qovun tilimlari yozilgan, ichish uchun kichik idish turibdi. Yashil ustidan to'q sariq to'n kiygan bog'bon qo'llarini mevalarga cho'zadi — bu gapiruvchining emas, taklif etuvchining imosi. Ko'k kiyimdagi olim tasbeh o'girayotgan edi, ammo barmoqlari qotib qoldi: ovoz chiqarib aytilgan Xudoning ismlari sukut bilan taqdim etilayotgan narsaga yon beradi. Shu tariqa qadimiy savol hal bo'ladi — kimning bilimi haqroq. Biri haqiqatni kitob va donalardan izladi; rivoyatda hatto qattiqqo'l obid ham bu mevaga yozma asos topolmay, uni yemagan. Boshqasi esa uni oddiygina o'stirdi va endi uzatmoqda. Bu yerda tarvuz — sunnat mevasi va yuqoridan ato etilgan mo'l-ko'lchilik belgisi: son-sanoqsiz donga to'lgan ichi, isbotlab bo'lmaydigan, balki minnatdorchilik bilan qabul qilinadigan saxovat haqida so'zlaydi. Bog'bon yonida — belkurak va yechib qo'yilgan kavushlar, toza yerga qadam qo'ygan kishinikiday. Ularning tepasida chinor bir vaqtning o'zida yashil, oltin va qirmizi bargni tutib turibdi — bir shox-shabbada umrning barcha fasllari; shoxlarida uya yashiringan, undan yuqorida qush parvozda ketmoqda. Oltin tepaliklar ortida feruza gumbazlar va minora ko'tariladi — ilm-ma'rifatning bino qilingan olami, ikkalasi ham vositachisiz belgilarni o'qish uchun undan bog'ga chiqqan. Bu manzaraga bir tuk mo'yqalam bilan yarim yil ketdi. Asar haqida Asar XVI–XVII asrlar Buxoro kitob miniatyurasi an'anasini davom ettiradi — Hirot doirasi merosi mahalliy zich, obod bog' didi bilan uyg'unlashgan Movarounnahr san'ati. Bog'dagi suhbat — fors-O'rta Osiyo an'anasining barqaror syujeti: daraxt ostidagi umumiy taom ruhiy suhbat obraziga aylanadi. Mehnatkash kishining tirik hikmati kitobiy ilmdan ustun qo'yiladigan motiv mintaqaning masal she'riyatiga — Jomiydan Navoiygacha — yaqin. Barglarning nozik ishlanishi, yaxlit tillakori fon va gumbazlarning feruzasi — bu doiraning belgilari. Gumbaz va minorali me'moriy fon aniq bir binoni aks ettirmasdan Buxoro va Samarqand qiyofasini beradi. Xususiyatlari Asos: Tabiiy qo'lda ishlangan Buxoro ipak qog'ozi (90% ipak, 10% paxta) Texnika: Tempera, akvarel, tabiiy o'simlik va mineral pigmentlar, tilla varaq (23 karat) Yagona nusxa