Muhabbat bahori

Gullagan daraxt ostida, tananing yonginasida, yashil ustidan to'q naqshli ko'ylak kiygan qiz turibdi, boshidan yengil ro'mol tushib turadi. U — o'sha Go'zallik bo'lib, uning atrofida qolgan hamma narsa qotib qolgan. Chapda ko'k kiygan yigit bir tizzasiga cho'kkan. Bir qo'lida labigacha to'la kosa tutgan, boshqa qo'li bilan uning ko'ylagi etagiga zo'rg'a tegadi — quchishga jur'at etmay, gapirishga jur'at etmay, faqat etagini ushlab qolgan, u ketib qolmasin deb. Matoning shu ehtiyotkor tegishida — barcha muhabbat birdaniga: ko'proq narsa so'ramaydiganning tavozesi ham, baribir tegishga jur'at etganning jasorati ham. Uning qo'lidagi kosa esa labigacha to'ldirilgan va hozir toshib ketay deydi — o'zi ko'tarib turgan narsani endi sig'dira olmaydigan yurak kabi. O'ngda boshqasi turibdi — kulrang kiygan, yuzini burgan, ko'zini pastga tikkan, tayanchiga suyangan yigit. U ham sevadi, ammo uning nasibasi o'zga: Go'zallikni ko'rish va yaqinlashmaslik. U aynan oshiq, uzoqdan sevuvchi bo'lib, uning butun muhabbati sog'inchga aylangan — javob izlamaydigan va faqat mushohada bilan yashaydigan o'sha shirin dardga. Shunday qilib, bitta bog'da tuyg'uning ikki o'lchovi uchrashdi: etakni ushlagan qo'l va ko'tarilishga jur'at etmaydigan ko'zlar. Pastda, suvning enli bo'lmagan tasmasi ortida, boshqa hayot o'z izmida davom etadi: yashil yopqichli oq ot, belida qilich osgan yigit, uchinchisi kosa tutadi. Ular o'z ishlari bilan band va daraxtga ko'z ko'tarmaydilar — go'yo muhabbat bahori faqat o'sha yuqorida to'kilgandek, bu yerda esa oddiy kun kechadi. Bu sahnaga usta bir qil qalinligidagi cho'tka bilan besh oy mehnat sarfladi. Barchaning ustida esa daraxt gulga burkandi — barglar yashilligidagi oq-pushti bulut. U hech narsani tushuntirmaydi va hech narsaga ishora qilmaydi; u shunchaki oshiqlar uzra gullaydi, xuddi har bir bahor sevuvchilar uzra gullagani kabi — qisqa va bor kuchi bilan. Asar haqida Varaq XVI–XVII asrlar Buxoro kitob miniaturasi an'anasiga mansub bo'lib, u Movarounnahrning saroy san'atiga — uning oltin va lojuvard fonlari, nafis chizilgan gullagan bog'i va uzoq sharq dididagi bulut tasmalariga voris. Bog'dagi muhabbat sahnasi fors-o'rta osiyo tasviriy san'atining barqaror motivlaridan biri bo'lib, unda dunyoviy tuyg'u oliy muhabbat sari bosqich va uning obrazi sifatida o'qiladi: ishqi majoziy ishqi haqiqiy sari yetaklaydi. Suv oqimi bilan ikki planga bo'lingan kompozitsiya ko'p qavatli qurilishning qadimiy an'anasiga amal qiladi, unda yaqin, kundalik dunyo qalb mushohadasi dunyosiga qarshi qo'yiladi. Bu yerda gullar, holatlar va imo-ishoralar tili syujetdan muhimroq: har bir figura — bitta ulkan tuyg'uning bir jilosi. Xususiyatlari Asos: Tabiiy qo'lda ishlangan Buxoro ipak qog'ozi (90% ipak, 10% paxta) Texnika: Tempera, akvarel, tabiiy o'simlik va mineral pigmentlar, tilla varaq (23 karat) Yagona nusxa