Farishta bilan suhbat

Yosh qiz qiyofasidagi farishta va oq salla o'ragan yigit naqshli gilamda yonma-yon o'tiribdi, bitta ochiq qo'lyozma ustiga engashgan — ikkovining qo'llari uning sahifalarida, nigohlari bir-biriga qaratilgan. Orqada — mevalarga qalin qoplangan anor daraxti, ularning oldidagi past patnisda — olma, shaftoli, anor. Bu bog'ning har bir meva shingili va har bir gulbargini bir tuk mo'yqalam bilan chizishga uch oy ketdi. Bu yerda bog' — uchrashuvning foni emas, balki uning tasdig'i. Qo'lyozma so'zida va'da qilingan narsa allaqachon atrofda gullab-yashnab, meva tugmoqda: elchi bilan suhbat kechayotgan bog'ning o'zi xabar bo'sh emasligining belgisiga aylanadi. Patnisdagi olma fors g'azali tiliga hamohang bo'lib, unda «iyak olmasi» suhbatdoshga qaratilgan yuz go'zalligining barqaror obrazidir; bu yerda o'sha meva farishtani tinglayotgan yigitning yuzi yonida turibdi. Ikkalasi birga ushlab turgan qo'lyozma — tayyor holda qo'lga tushmaydigan, balki so'zni ko'taruvchi va uni qabul qiluvchi o'rtasida uzatilish onida bo'lishiladigan xabar obrazidir. Asar haqida Miniatyura XVI–XVII asrlar Movarounnahr saroy kitob rangtasviri an'anasida ishlangan bo'lib, unda farishta yoki ruhiy murshidning zohir bo'lishi manzaralari bezakli qo'lyozmalarning barqaror syujeti edi. Zich tekis kompozitsiya, varaq chetidagi oltin-sarg'ish bezak maydoni va orqa fondagi shartli bog' shu davr Buxoro maktabiga xosdir. Elchi bilan uchrashuv motivi so'fiylik she'riyatining obrazlariga hamohang bo'lib, unda bog' ko'pincha ruhga haqiqat ochiladigan makon metaforasi bo'lib xizmat qiladi. Xususiyatlari Asos: Tabiiy qo'lda ishlangan Buxoro ipak qog'ozi (90% ipak, 10% paxta) Texnika: Tempera, akvarel, tabiiy o'simlik va mineral pigmentlar, tilla varaq (23 karat) Yagona nusxa