Shohona ov

Ov qizigan eng qoq markazida — kuchni emas, tayyorlikni ayon etuvchi lahza: bir chavandoz to'riq otda to'xtovsiz chopib borar ekan, qochayotgan kiyikning shoxlariga arqon tashlaydi, boshqasi esa egardan egilib, o'q otmasdan kamoni bilan g'izolni bo'ynidan ushlab oladi. Atrofda — o'nlab kamonchilar, ularning o'qlari hali kamon ipida yoki havoda, va o'nlab jonivorlar — jayronlar, echkilar, quyonlar, tulkilar — feruza rangli maydon bo'ylab beshikast chopib boradi. Na qon, na xato, na nishonga tegish: faqat chopish. Sharqda g'izol — qo'ldan sirg'alib chiqadigan ilhomning, kuchga emas, ichki tayyorlik lahzasiga ato etiladigan narsaning timsoli; shuning uchun ham bu shovqinli ovning barchasidan uni tirik saqlab qolish faqat ikki kishiga nasib etadi, qolganlari esa qurollari shay, ammo qo'llari bo'sh holda o'tib ketadi. Chetda, daraxt tagida bir go'shanishin zohid qimirlamay o'tiradi — u o'z ilhomini poyga boshlanishidan avval topgan, shuning uchun ehtiroslar bo'ronini tashqaridan, unga mutlaqo qatnashmay kuzatadi. Orqada Buxoroning tanish qiyofasi ko'tariladi — nafis minora, madrasaning feruza gumbazlari — pushti, binafsha va feruza ranglarda tovlanuvchi marjon qoyalar orasida. Bu harakat chaqmog'iga olti oy sarflandi; unda kuzatuvchining sukunati va quvg'inning g'azabi bir daryoning ikki qirg'og'idek bir-birini muvozanatlaydi. Asar haqida Shohona ov (shikor) — Movarounnahr va butun fors olamining saroy san'atining asosiy mavzularidan biri: u ermak emas, balki davlat marosimi, hukmdorning yer va uning jonzotlari ustidan hokimiyatining namoyishi edi. Davlat Toshev sahnani diagonal bo'ylab quradi — yuqori burchakdagi zohidning sokin siymosidan pastdagi chavandozlar girdobigacha, shu bilan tuval bo'ylab yagona otilish tuyg'usini yaratadi. Tog'lar «marjon qoyalar» uslubida chizilgan — bu XVI–XVII asr ustalariga xos usul bo'lib, ular manzarani tovlanuvchi, yarim afsonaviy makonga aylantirishni yaxshi ko'rardilar. Uzoqdagi me'moriy qiyofa Buxoro qiyofasiga hamohang bo'lib, sahnaga tanish O'rta Osiyocha xususiyat baxsh etadi. Tinch o'tlayotgan kiyiklar va sayrayotgan qushlar bilan bezalgan hoshiya varaqning o'zidagi bo'ronni ataylab muvozanatlaydi — bu ustalar tomonidan hoshiya bilan markaz o'rtasida ichki qarama-qarshilik yaratish uchun ko'p qo'llaniladigan usul. Xususiyatlari Asos: Tabiiy qo'lda ishlangan Buxoro ipak qog'ozi (90% ipak, 10% paxta) Texnika: Tempera, akvarel, tabiiy o'simlik va mineral pigmentlar, tilla varaq (23 karat) Yagona nusxa