Anor daraxti tagida shohona istirohat

Anor daraxti butun oltin osmon gumbaziga yoyilib ketgan, va uning yuzlab meva bilan og'irlashgan shox-shabbasi ostida butun bir kichik olam jimib qolgan. Gilamlar ustida qizil-ko'k libosdagi, bosh kiyimi ustidan baland toj kiygan hukmdor ayol o'tiribdi; yonida — sariq va pushti kiyimdagi, ular ham toj kiygan yaqinlari, va qo'lida oq ro'molcha tutgan xizmatkor. Pastroqda, ilon izi tosh soy bo'yida — uch erkak: biri qo'lida torli asbob bilan, boshqa ikkisi kosalar bilan suvga engashgan. Daraxt ikkala qavatni yagona tana bilan bog'laydi — yuqorida ziyofat, pastda musiqa. Shoxlar orasida — ikki popukdor qush: biri tananing o'zi yonida uya qurgan, boshqasi pastroqda qo'nib turibdi. Bu — hudhud, fors an'anasida Attorning asarida qushlar majlisini yetti vodiy orqali Simurg' sari boshlab boruvchi qush. U boshqalardan tug'ma dono bo'lgani uchun emas, balki o'z yo'lini allaqachon bosib o'tgani uchun boshlaydi: u Sulaymon huzurida elchi bo'lib xizmat qilgan, yerdagi saroy bilan yashirin bilim orasida uchib yurgan, shu bois yo'lni eshitgan gapdan emas, balki bevosita biladi. Bu yerda u shoxdagi mehmon emas, balki daraxtning uya qurgan sokini — bir lahzaga uchib kelgan emas, balki o'rnashib yashab qolgan inoyat. Anorning o'zi fors-islom an'anasida — solihlarga va'da qilingan jannat bog'larining mevasi, o'tib ketmaydigan, balki ildiz otadigan farovonlik belgisi. Butunlay mevaga burkangan daraxt tasodifiy saxovat emas, balki ildiz otgan inoyat — yildan yilga xonadonda qoladigani sifatida o'qiladi. Pastdagi soy timsolni yakunlaydi: suv, musiqa va meva bir bog'da — yerga sochdan nozikroq mo'yqalam bilan to'qqiz oylik mehnat evaziga tushirilgan jannatning ixcham namunasi. Asar haqida Miniatura Movarounnahrning XVI–XVII asr saroy tasviriy san'ati an'anasini davom ettiradi; unda bog'dagi bazm — hokimiyat, tabiat va san'at uyg'unligini tasvirlovchi barqaror janr. Kompozitsiyaning markazi sifatidagi anor daraxti fors-o'rta osiyo tasviriy san'atida keng tarqalgan jannat farovonligi naqshiga borib taqaladi. Suv bo'yidagi sozandalar va daraxt tagidagi zodagonlar siymolari saroy majlisining klassik ikki qavatli kompozitsiyasini hosil qiladi. Oltin fon va o'simlik hamda hayvon naqshlari bilan zich bezalgan hoshiyalar — bu maktabning tipik belgisi. Sahna aniq bir tarixiy voqea yoki shaxsga bog'lanmagan, ammo shohona istirohatning ideal timsolini yetkazadi. Xususiyatlari Asos: Tabiiy qo'lda ishlangan Buxoro ipak qog'ozi (90% ipak, 10% paxta) Texnika: Tempera, akvarel, tabiiy o'simlik va mineral pigmentlar, tilla varaq (23 karat) Yagona nusxa